Mołoduszyn – 2 XI 1863 – (woj. lubelskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie 2 min.
Autor: Stanisław Zieliński

Opuściwszy 30 października 1863 r., Turobin nad ranem, wieczorem tegoż dnia znowu połączył Wierzbicki wszystkie oddziały, po czym wysłał je różnymi drogami ku Chełmowi. Następnego dnia oddziały znajdowały się w następujących punktach:

  • Szydłowski i Józef Leniecki w Tuczapach w Hrubieszowskiem,
  • Karol Krysiński we Wojsławicach,
  • Wierzbicki w Czechówce,
  • Walery Kozłowski w Hołucznie,
  • żandarmeria Wagnera w Białowodach,
  • Świdzińskiego w Komorochach,
  • Junosza z polecenia Wierzbickiego miał posunąć się ku kordonowi.

Powziąwszy w nocy 1 listopada dokładne wiadomości, że Rosjanie podążają ze wszystkich stron na niego w sile 32 kompanii, w tym 17 kompanii odciągniętych od kordonu, Wierzbicki wydał rozkaz oddziałom powstańczym, natychmiastowego wyruszenia i zajęcia stanowiska w Turowie, Krasnem i Wygnaniu.

Podpułkownik Krysiński przez Chełm skierował się na Podlasie. Józef Rucki zamiast dojść do Zdżannej, jak miał przepisane, stanął w Chełmie, a dowiedziawszy się o zbliżaniu się Rosjan, cofnął się na dawne stanowisko. Pozostawszy tylko z trzema oddziałami, żandarmerią i swoim oddziałem, a nie mogąc już liczyć na Krysińskiego i Ruckiego, polecił Wierzbicki, Szydłowskiemu i Lenieckiemu, aby ruszyli przez Leszczany, Mołoduszyn i Stryjne. Natomiast Kozłowskiemu, wydał rozkaz aby przez Wolę Sielecką i Depułtycze ruszył do Chełma.

Oddziały wyruszyły natychmiast, Jednak Kozłowski z powodu błota i deszczu opóźnił się o trzy godziny, wobec czego Wierzbicki, doszedłszy ze swoją jazdą i żandarmerią, razem 120 koni, do Mołoduszyna, zatrzymał się, aby utrzymać połączenie między oddziałami.

Z powodu tej zwłoki już w Mołoduszynie dopadli go Rosjanie, mianowicie przednie straże pułkownika Grigorija Emanowa, mającego osiem kompanii piechoty z dwoma działami, dwa szwadrony ułanów i trzy seciny kozaków. Krótka potyczka jazdy, kosztowała Wierzbickiego 20 koni w zabitych, rannych i zaginionych. Wobec ogromnych sił nieprzyjaciela Wierzbicki zmuszony był cofnąć się przez Depułtycze, Dobrzymów, Suchodoły i Bychawę a w Strzyżewicach połączył się ze Szydłowskim i Lenieckim, którzy mając ciągle za sobą Emanowa, również musieli skierować się w tę stronę.

Podszedłszy do Borowa, pozostał tam Wierzbicki, a Lenieckiemu i Szydłowskiemu poleciwszy rozdzielić się chwilowo, rozkazał ruszyć w stronę Lubartowa. Cel zamierzony tymi kilkudniowymi utrudniającymi marszami został osiągnięty. Ożywienie ducha w tych stronach, gdzie już dawno powstańców nie wdziano, gdyż oddziały przeszły o sześć wiorst od Zamościa, mając za sobą 32 kompanie rosyjskie.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 2 XI 1863
Lokalizacja: Mołoduszyn
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Wierzbicki

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział żandarmerii
  • Oddział jazdy powstańczej

 

Łącznie 120 osób

Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Grigorij Emanow

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział jazdy

Mapa bitew