Michałowice – 2 II 1863 – (woj. krakowskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

W Województwie Krakowskim, Komitet Centralny na wodza wyznaczył leczącego się za granicą Józefa Czapskiego, którego miejsce zajął tymczasowo Apolinary Kurowski, żołnierz z 1848 roku. Kurowski wraz z komisarzem województwa, Wojciechem Biechońskim, przygotowywali napad na Kielce i Jędrzejów, tudzież w porozumieniu z Marianem Langiewiczem na Bodzentyn w Województwie Sandomierskim. Napady na Jędrzejów i Kielce nie przyszły do skutku z powodu opieszałości Kurowskiego. Zebrane tam oddziały, nie doczekawszy się dowódcy, opuściły wyznaczone punkty i po części rozeszły się. Dopiero w kilka dni później zebrał Kurowski ochotników i ruszył z nimi do Ojcowa pod Skałę, gdzie rozłożył się obozem. Tutaj począł organizować oddział, który szybko się powiększał.

Komendantami placu mianował Kurowski - Winnickiego i Gniewosza, rzeczywiste kierownictwo organizacji wojskowej powierzając Andrzejowi Łopackiemu, oficerowi wojska austriackiego, któremu pomagali Groblewski i Rose. Ustaliwszy porządek w obozie, zabrał się Kurowski do oczyszczania kordonu z małych załóg, zajmujących różne komory. 2 lutego 1863 r. oddziałek powstańczy, wysłany z obozu ojcowskiego, wpadł do Michałowic. Przywitani przez straż graniczną salwą karabinową, od której jeden tylko był ranny, niezrażeni, rzucili się powstańcy na koszary, straż graniczną bez wystrzału rozbroili, a zabrawszy kasę, wynoszącą 6000 rubli, wrócili do obozu.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 2 II 1863
Lokalizacja: Michałowice
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo powstańców

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Teodor Cieszkowski
  • Ludwik Miętta-Mikołajewicz

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział powstańczy
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Brak danych

 

Zaangażowane siły:

  • Rosyjska straż graniczna

Mapa bitew