Megjany – 27 III 1863 – (woj. kowieńskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Dnia 6 marca, ksiądz Antoni Mackiewicz rozpoczął organizowanie oddziału powstańców w lasach wsi Megjany koło Podbrzezia, a opodal u leśnika na Szałnie tworzyła się samodzielnie inna partia. Do oddziałów tych przybył Bolesław Dłuski (Jabłonowski) mianowany w końcu lutego Naczelnikiem Wojennym Województwa Kowieńskiego. Oddziały znajdujące się w lasach megjańskich, 27 marca zostały zasilone młodzieżą, przybyłą z Poniewieża. Równocześnie prawie zaatakowane zostały o godzinie 8.00 z rana przez dwie kolumny rosyjskie, jedną w sile dwóch kompanii, drugą w sile czterech kompanii pod dowództwem Dellinghausena. Zrazu powstańcy szli żwawo naprzód, wnet jednak kosynierzy uciekli, ale Dłuski manewrując 120 strzelcami, zdołał wyprzeć nieprzyjaciela z lasu i nie pozwolił połączyć się obu kolumnom. Kilkudziesięciu ochotników pędziło Rosjan na przestrzeni dwóch wiorst w pole. Dłuski stracił w tej potyczce tylko dwóch zabitych i trzech rannych, Rosjanie około 30 zabitych i rannych. Dłuski w ogóle w potyczkach pilnował, aby strzelcy dobrze się przykrywali za drzewami itp. jako ochroną naturalną. Rosjanie odstąpili, ale i powstańcy doliczyli się tylko 300 obecnych, gdyż prawie połowa nieobytego z walką włościaństwa uciekła. Z tych 300 rozpuścił Dłuski większą część, zaś 120 oddał księdzu Mackiewiczowi a sam wybrawszy 40 najdzielniejszej młodzieży, ruszył do Krok, zapowiadając, że mogą z nim iść tylko tacy, którzy zdolni są robić dziennie po osiem mil i przez trzy dni żyć o chlebie i wodzie.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 27 III 1863
Lokalizacja: Megjany
Terytorium: Litwa
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

 

Zaangażowane siły:  

Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

 

Zaangażowane siły:  

Mapa bitew