Łubki – 14 I 1864 – (woj. lubelskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Oddziały Walerego Wróblewskiego i Ponińskiego przybywszy do Łubek, stanęły we dworze. Za nimi w ślad idąc od Krza, posuwała się rosyjska ruchoma kolumna porucznika Zagórskiego, wysłana z Kazimierza. Zaledwie podjazd powstańczy wyszedł z dworu, napotkał Rosjan zbliżających się przeciw oddziałowi. Natychmiast oddziały opuściły dwór, rozłączając się. Poniński ruszył ze swoimi ludźmi na południe i dotarł wreszcie do kordonu, który przekroczył. Wróblewski zaś podszedł do Wojciechowa, a widząc niemożliwość dalszego marszu ze względu na zmęczenie i głód żołnierzy i koni, stanął we dworze.

Ledwo zaczęło świtać dnia 14 stycznia 1864 r., gdy kozacy otoczyli zewsząd dwór, pochwyciwszy nagle powstańczą widetę. Wnet powstańcy opuściwszy dwór, uformowali się i rzucili się na kozaków. Kozacy poczęli uciekać, porzucając wziętego na widecie żołnierza oraz pozostawiając swego dowódcę na lichym koniu. Kozacy byli ścigani przez Wróblewskiego aż pod sam oddział piechoty rosyjskiej, która już zdążała ku dworowi.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 14 I 1864
Lokalizacja: Łubki
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo Polaków

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Walery Wróblewski
  • Poniński

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział piechoty powstańczej
  • Oddział jazdy powstańczej
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Zagórski

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział kozaków

Mapa bitew