Kierz – 13 I 1864 – (woj. lubelskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Po wyjeździe naczelnika wojennego obu województw Michała "Kruka" Heidenreicha oraz Karola Krysińskiego i Walerego Kozłowskiego, oddziały ich ukrywały się porozrzucane małymi partiami.

Rząd Narodowy polecił wtedy Waleremu Wróblewskiemu objąć w zarząd wojenny województwa, opuszczone przez Heidenreicha. Otrzymawszy to zlecenie, Wróblewski zostawił na marszu w Krasnostawskim kapitana Karolyego, dla zbierania wszelkiej tułającej się piechoty oraz formowania kawalerii, Rylskiego zaś wysłał w Zamojskie, dla zbierania piechoty, szczególnie rozsypanych z oddziału „Ćwieków”, obu zalecając znoszenie wart włościańskich.

Innemu oficerowi dał Wróblewski rozkaz zbierania podkomendnych Krysińskiego i Bogusława Ejtminowicza, sam zaś z Ponińskim, spiesznie maszerując, ukazywał się Rosjanom w Lubelskiem.

Nie wiedząc o nieprzyjacielu, w nocy na 14 stycznia 1864 r. spotkali Wróblewski i Poniński, Rosjan, obozujących w Krzu. Po rozbrojeniu widety nieprzyjacielskiej i zabraniu tuż obok warty włościańskiej, mając konie i żołnierzy nazbyt zmęczonych, ruszyli do pobliskich Łubek, gdzie stanęli we dworze.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 13 I 1864
Lokalizacja: Kierz
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Walery Wróblewski
  • Poniński

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział powstańczy
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Brak danych

 

Zaangażowane siły:

  • Brak danych

Mapa bitew