Ciotusza – 11 XI 1863 – (woj. lubelskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Dnia 10 listopada 1863 r., oddziałek żandarmerii Karola Świdzińskiego, podsunąwszy się w 25 koni pod Chodowańce i ułatwiwszy przejście kilku ochotnikom konnym, ruszył z powrotem w głąb województwa, a złączywszy się z 25 żandarmerii konnej z Adolfem Antonim Ottonem na czele, na noc tegoż dnia stanął w Ciotuszy. Tutaj o 3.00 godzinie rano napadł na powstańców rosyjski major Przewaliński, mający ze sobą dwie kompanie piechoty, szwadron ułanów, 10 objeszczyków i działo. Powstańcy zaskoczeni nagle, ratowali się ucieczką.

Otto i Świdziński, Orlicki i jeszcze 40 innych powstańców zdołało ujść, siedmiu zaś poległo, między nimi młody zarządca Ciotuszy - Rogowski, Orlanowski - subiekt składu bławatnego Kwiatkowskiego z Warszawy i inni. Dziewięciu powstańców Rosjanie wzięli do niewoli, z tego sześciu było ciężko poranionych, takich jak: Aleksander Zdanowicz, Krotke - chłopak wiejski, czy Lipski.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 11 XI 1863
Lokalizacja: Ciotusza
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo Rosjan

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Karol Świdziński
  • Adolf Antoni Otto

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział jazdy powstańczej (50 osób)
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Przewaliński

 

Zaangażowane siły:

  • Dwie kompanie piechoty
  • Szwadron ułanów
  • Oddział objeszczyków (10 osób)
  • Działo armatnie

 

 

Mapa bitew