Wielka Bukowa – 6 VII 1863 – (woj. lubelskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Po kilkudniowym pobycie nad Bugiem, gdy Wysocki został już był rozbity, wyruszył major Józef Rucki ku Włodawie w celu połączenia się ze znajdującymi się na pograniczu Radzyńskiego i Chełmskiego oddziałami Karola Krysińskiego oraz Jankowskiego i Zielińskiego. Dnia 6 lipca 1863 r. stanął Rucki opodal Sawina. Równocześnie Rosjanie, chcąc znieść nie dające im spokoju, a znaczne oddziały wspomnianych dowódców, wysłali dwie silne kolumny przeciw nim. Z Hrubieszowa trzy kompanie piechoty i jedną secinę kozaków pod dowództwem majora Kozłowskiego, a z Krasnegostawu pół kompani i 50 kozaków, szwadron ułanów i dwa działa z pułkownikiem Baumgartenem.

We Wielkiej Bukowej te kolumny złączywszy się 6 lipca ruszyły ku Macoszynowi. Tymczasem oddziały polskie już także by się zeszły, ale tegoż dnia rozdzieliły się znowu, idąc w różnych kierunkach. Odchodzące oddziały Jankowskiego i Zielińskiego dognali Rosjanie  tuż za Wielką Bukową o trzy wiorsty przed Macoszynem, a będąc w przewadze liczebnej, zmusiły do ucieczki.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 6 VII 1863
Lokalizacja: Wielka Bukowa
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Józef Rucki

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział powstańczy
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Kozłowski
  • Baumgarten

 

Zaangażowane siły:

  • Trzy i pół kompanii piechoty
  • Oddziały kozaków
  • Szwadron ułanów
  • Dwie armaty

 

Mapa bitew