Prużany – 13 II 1863 – (woj. grodzieńskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Zebrawszy po rozbiciu pod Królowym Mostem 85 ludzi (?), ruszył Roman Rogiński skrajem puszczy dalej na wschód, a zaopatrzywszy się w żywność, a przede wszystkim w amunicję w Szereszowie posunął się pod Prużany, gdzie stała rosyjska załoga inwalidów składająca się z 250 ludzi.

Nocą wpadłszy do samego miasta powstańcy rzucili się wprost na koszary i po kilkunastu strzałach senni inwalidzi, straciwszy trzech zabitych i dziewięciu rannych, poddali się o połowę słabszemu oddziałowi.

Zabrawszy jeszcze 12 000 rubli pieniędzy skarbowych i zaopatrzywszy się dostatecznie w broń i amunicję, wypuściwszy wszystkich jeńców na wolność, w południe opuścił Rogiński miasto kierując się ku Kobryniowi.

W połowie drogi Sągin i Rylski odłączyli się ze swoimi ludźmi, aby wrócić znowu w okolice Siemiatycz, Rogiński zaś tak liczebnie osłabiony doszedł do Lubieszowa.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 13 II 1863
Lokalizacja: Prużany
Terytorium: Litwa
Wynik: Zwycięstwo Polaków

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

  • Roman Rogiński
  • Sągin

 

Zaangażowane siły:  

  • Oddział powstańczy (85 osób)
Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

  • Brak danych

 

Zaangażowane siły:  

  • Załoga rosyjskich inwalidów (250 osób)

Mapa bitew