Czarny Bród – 23 III 1863 – (woj. augustowskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Dnia 23 kwietnia stanęli Aleksander Andruszkiewicz i Konstanty Ramotowski  między Balinką a Czarnym Brodem, gdzie dopędził ich wysłany ze Suwałk, rosyjski podpułkownik Artemiew. Kilku strzelców wstrzymało awangardę kozaczą, wnet jednak piechota w sile około 4 kompanii oskrzydliła oddział powstańczy z trzech stron. Strzelcy w liczbie 20 przez godzinę wytrzymywali napór nieprzyjaciela. I tutaj było trudno rozwinąć kosynierów, wobec czego Andruszewicz zmuszony był zrejterować przed przeważającymi siłami nieprzyjacielskimi, pozostawiając w ręku Rosjan część bagaży. Wśród poległych znajdowali się dowódca kosynierów Andruszkiewicza, kapitan Gaube, feldfebel Borzysławski i furier Jaworski. Dowódca strzelców, kapitan Michał Pilichowski, ranny w nogę, gdy ucieczką ratować się nie mógł, napadnięty przez Rosjan, odebrał prócz razów kolb, 18 pchnięć bagnetem i ledwo przez oficera rosyjskiego od śmierci ocalonym został. Ponadto poległ, okryty 28 ranami, były leśny Damski, który spieszył do obozu z bagażami. Wśród ciężko rannych uniesionych z pola walki znajdował się Feliks Mianowski, uczeń VI klasy gimnazjum łomżyńskiego, dowodzący cząstkowym oddziałem kosynierów pod Tadeuszem Wojczyńskim.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 23 III 1863
Lokalizacja: Czarny Bród
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo Rosjan

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

 

Zaangażowane siły:  

Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

 

Zaangażowane siły:  

Mapa bitew