Śmierć poety. W bitwie pod Józefowem ginie Mieczysław Romanowski

Podziel się w social media!

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Łukasz Starowieyski
24 IV 1863

 

 

Śmierć poety sławili poeci. Wincenty Pol pisał:

Duchowych natchnień Synu – wierne Polski dziecię

Jako czułeś w pieśni – krew ziemi powrócił

Więc czegoż jeszcze wy po nim płaczecie?...

Był młodzianem dwóch wieńców – daj mu Boże trzeci!”

Mieczysław Romanowski urodził się w rodzinie zubożałej szlachty, wychowany został patriotycznie. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim. Od 1860 roku pracował Ossolineum. Debiutował w wieku 21 lat. Publikował m.in. w „Nowinach”, „Dzienniku Literackim” i „Dzwonku”. Uznaje się go za poetę schyłkowego romantyzmu, pisał głównie utwory patriotyczne. Większość jego poematów jest osadzona w przeszłości i związana z historią Polski. W konspirację zaangażował się rok przed powstaniem. Już na początku zrywu próbował wraz z grupą młodzieży przedostać się do Królestwa Polskiego, by dołączyć do walki. Został schwytany przez Austriaków i miesiąc przesiedział w więzieniu we Lwowie.

Po zwolnieniu dołączył do oddziału Marcina Borelowskiego „Lelewela”. Tam otrzymał stopień kapitana i został adiutantem dowódcy. Jego oddział walczył w Lubelskiem. 16 kwietnia trzystuosobowy oddział „Lelewela” po ciężkim boju na bagnety odparł atak znacznie silniejszych wojsk rosyjskich w rejonie Borowych Młynów. Dzień później doszło do kolejnej bitwy. Rosjanie znów zostali zmuszeni do odwrotu. „Zebrawszy uszczuplony do 250 ludzi po starciu pod Borowymi Młynami oddział, wymykając się z ciągłej obławy nieprzyjaciela, znowu znalazł się Borelowski w pobliżu Józefowa” – pisał Stanisław Zieliński w Bitwach i potyczkach 1863–1864. Tam doszło do kolejnego starcia. Tym razem Rosjanie zaskoczyli „Lelewela”. „Po pierwszej salwie zaraz wezwał Borelowski ochotników do zakrycia odwrotu. Siedemdziesięciu z poetą Mieczysławem Romanowskim [...] usłuchało apelu i krótki, lecz bohaterski stawiało opór” – opisywał Zieliński. Podczas odpierania rosyjskiego ataku zginęło 27 powstańców, wśród nich Romanowski. Miał trzydzieści lat.

Zobacz także

19 IV 1864

Po kolejnych przegranych przez oddziały powstańcze bitwach rosyjska pętla zaciskała się coraz mocniej wokół dowódcy II korpusu krakowskiego. Gen. Hauke…

18 IV 1864

Atak wojsk pruskich rozpoczął się o 2 w nocy. Dwie godziny później Prusacy rozpoczęli bombardowanie duńskich umocnionych pozycji. O 10…

17 IV 1864

„Czy organizację na Litwie rozwiązać, czy podtrzymać nadal takową?” - dramatycznie pytał „Rawicz” znany tylko pod pseudonimem członek litewskich władz…