Miał radzić honorową śmierć cesarzowi. Narodziny Paula von Hintze

Podziel się w social media!

Przeczytanie tego artykułu zajmie 2 min.
Autor: Łukasz Starowieyski
13 II 1864

Ponoć pod koniec I wojny światowej miał doradzić cesarzowi Wilhelmowi, by ten „szukał honorowej śmierci”. Choć według innych informacji, wręcz przeciwnie do końca namawiał władcę Niemiec, by nie abdykował. Paul Hintze urodził się w Szwedt, ok. 100 km od Berlina. Jego rodzina należała do zamożnej klasy średniej. Ojciec posiadał plantacje tytoniu. Gdy miał 18 lat wstąpił do marynarki. W czasie służby Hintze pływał m.in. do Afryki, Azji i Ameryk. Później studiował m.in. w Akademii Marynarki w Kiel. Szybko dostrzeżono jego umiejętności dyplomatyczne. W latach 1903 – 11 był najpierw attache marynarki wojennej, a później pełnomocnikiem wojskowym w Petersburgu. W kwietniu 1911 r. został awansowany na kontradmirała, co umożliwiło mu wstąpienie do służby dyplomatycznej. Wilhelm II nadał mu szlachectwo. Był posłem niemieckim kolejno w Meksyku, Chinach i Norwegii. Okazał się niezwykle sprawnym dyplomatą. Przez trzy lata mimo nacisków ze strony państw Ententy powstrzymał Chiny od wystąpienia przeciw Niemcom, w lecie 1917 r. uniemożliwia przystąpienia do wojny Norwegii. W lipcu 1918 r. zostaje szefem niemieckiej dyplomacji. 29 września bierze udział w dramatycznej rozmowie w hotelu Britannique w Spa, w której uczestniczą też wojskowi dowódcy Paul von Hindenburg, Erich Ludendorff i cesarz Wilhelm II. „Jego Królewska Mość oddał głos Sekretarzowi Stanu von Hintze. Ten nie skomentował sytuacji w kraju, ale natychmiast omówił sytuację wojskowo-polityczną, podobną do tej, którą opisałem dzień wcześniej, i również wyciągnął ten sam wniosek. Był wyraźnie wzruszony. Łzy napłynęły mu do oczu. Cesarz był bardzo spokojny, zgodził się z sekretarzem stanu von Hintze i nakazał mu wszczęcie mediacji pokojowej, jeśli to możliwe za pośrednictwem królowej Holandii”. Hintze namawiał też Cesarza do reform. „Musimy zapobiec przewrotowi od dołu poprzez rewolucję od góry” – mówił. Na reformy było za późno. 9 listopada proklamowana została Republika Weimarska, nieco później przeprowadzona została abdykacja Wilhelma. W 1921 r. Hintze jako wysłannik nowego rządu prowadził tajne rozmowy w Moskwie z bolszewicką Rosją. Uczestniczył też w imieniu rządu w konferencjach międzynarodowych. Był uznawany za jednego z kandydatów do objęcia funkcji kanclerza. Zmarł 19 sierpnia 1941 r. we Włoszech i został pochowany w Rzymie.

Zobacz także

19 IV 1864

Po kolejnych przegranych przez oddziały powstańcze bitwach rosyjska pętla zaciskała się coraz mocniej wokół dowódcy II korpusu krakowskiego. Gen. Hauke…

18 IV 1864

Atak wojsk pruskich rozpoczął się o 2 w nocy. Dwie godziny później Prusacy rozpoczęli bombardowanie duńskich umocnionych pozycji. O 10…

17 IV 1864

„Czy organizację na Litwie rozwiązać, czy podtrzymać nadal takową?” - dramatycznie pytał „Rawicz” znany tylko pod pseudonimem członek litewskich władz…