Podoś – 8 II 1863 – (woj. płockie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Po rozproszeniu się oddziałku pod Karniewem ruszył Wacław Szteinkeler z pozostałymi 66 powstańcami, posiadającymi wszystkiego 32 strzelby myśliwskie, w lasy Podosia, gdzie z powodu choroby zdał chwilowo dowództwo bratu Tytusowi Szteinkelerowi. Rosyjski dowódca Wałujew, nie spuszczając z oka oddziałku, dążył w ślad za nim i napadł na biwakujących na małej polance, przytykającej do błot gęsto zarosłych, pod Podosiem. Właśnie zamierzano wyruszać, gdy nagle ukazali się kozacy.

W straszliwym popłochu chwycono za broń i walczono zawzięcie, lecz garstka powstańców musiała ulec przewadze Rosjan, których było pół tysiąca. Szesnastu poległo na miejscu, między nimi dowódca Tytus Szteinkeler, pchnięty w głowę dzidą kozacką i dobity wystrzałem z rewolweru z ręki adiutanta Wałujewa. Zginął Marceli Pomaski, uczeń szkoły wojskowej w Cuneo. Łempicki, urzędnik kolei żelaznej. Daniel Bebłoszyński. Z ciężkich ran zmarł w Modlinie Ignacy Goldmann - starozakonny. 36 rannych powstańców wzięto do niewoli. Między nimi był rzeźnik Władysław Sikorski, Emilian Kostecki, Tłochoski, Karol Stempnowski, Pudelski, Tomasz Bzowski, Marian Dzieciński i inni. Prócz tego siedmiu zdrowych wpadło w ręce Rosjan. Z rannych wyleczyło się tylko dziewięciu.

 

Starozakonny - wyznawca judaizmu 

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 8 II 1863
Lokalizacja: Podoś
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo Rosjan

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Tytus Szteinkeler

 

Zaangażowane siły: 

  • Oddział powstańczy (66 osób)
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Wałujew

 

Zaangażowane siły: 

  • Oddział wojsk rosyjskich

Mapa bitew