Misiuny – 11 IV 1863 – (woj. kowieńskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Bolesław Kołyszko, zebrawszy 150 ludzi swego oddziału, który zrejterował pod Leńczami, ruszył w okolice Czekiszek. Teraz znowu jak pod Wysokim Dworem, rozdzielił oddział. Żarski z częścią oddziału robił krąg forsownym marszem uwodząc Rosjan, Kołyszko zaś rozłożył się w lasach Kajsarowskich (to jest należących do pani Kajsarowej). Rosjanie w sile dwóch i pół kompanii pod dowództwem pułkownika Bożerjanowa uderzyli na garstkę 70 ludzi, których w danej chwili miał pod swoją komendą Kołyszko. Oskrzydlani poczęli się cofać powstańcy i dotarli szczęśliwie w głąb puszczy, straciwszy jednego tylko: Tadeusza Niemczynowskiego, z Konstantynowskiego Zakładu Wojskowego Podchorążych. W trakcie strzelaniny nadszedł Żarski i urządził zasadzkę, lecz Rosjanie ominąwszy go, ruszyli do Rosień. Kołyszko przemykając się zręcznie, dotarł do obozu Sierakowskiego, przy którym pozostał już do końca.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 11 IV 1863
Lokalizacja: Misiuny
Terytorium: Litwa
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

 

Zaangażowane siły:  

Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

 

Zaangażowane siły:  

Mapa bitew