Ludynia – 8 IV 1864 – (woj. krakowskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Rozbitki Anderliniego ("Morok") w liczbie 20 powstańców, dotarłszy do Ludyni, zostały zaatakowane przez kilkudziesięciu kozaków, wysłanych z Włoszczowy. Śmiała, szarżą powstańcy zmusili Rosjan do ucieczki, lecz dla nieprzyjaciela nadeszła pomoc z Włoszczowy i zmusiła powstańców do odwrotu. W tej potyczce poległo kilku ludzi, między innymi wachmistrz Kamiński, który uciekając wpadł do młyna. Zatarasowawszy się w budynku, bronił się tak długo, że na koniec położywszy dwóch Rosjan, trzecią kulą odebrał sobie życie. Do niewoli dostał się podporucznik Wieki z byłego szwadronu Józefa Szemiota.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 8 IV 1864
Lokalizacja: Ludynia
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo powstańców

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Anderlini

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział jazdy powstańczej (20 powstańców)
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Brak danych

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział kozaków

Mapa bitew