Lubochnia – 6 II 1863 – (woj. mazowieckie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Opuściwszy Rawę, Antoni Jeziorański przybył około południa 6 lutego 1863 r. w Lubochni. Wszedłszy w zagrodzone mury folwarczne, urządził tutaj zasadzkę na nieprzyjaciela, który w sile czterech kompanii piechoty, szwadronu huzarów i seciny kozaków posuwał się za nim. Kawaleria rosyjska wciągnięta w zasadzkę, przywitana rzęsistym ogniem uciekła zmieszana. Będąca w pogotowiu jazda powstańcza, pod dowództwem Juliana Bajera, rzuciła się za nią w pościg.

Mimo silnej pozycji, piechota nieprzyjacielska nie podjęła walki. Jeziorański natomiast, wstrzymawszy rozpęd swej jazdy, wobec przewagi liczebnej Rosjan, cofnął się z całym oddziałem w zupełnym porządku. W potyczce tej poległ Józef Szyndler. Męstwem odznaczył się młody Stanisław Janowski - syn obywatelski z okolicy.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 6 II 1863
Lokalizacja: Lubochnia
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Antoni Jeziorański
  • Julian Bajer

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział powstańczy
Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Brak danych

 

Zaangażowane siły:

  • Cztery kompanie piechoty
  • Szwadron huzarów
  • Secina kozaków

Mapa bitew