Korbutowa Wola – 10 XII 1863 – (woj. lubelskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

W okolicy Korbutowej Woli skoncentrowało się kilka oddziałów powstańczych, mianowicie majorów Józefa Lenieckiego, Michała Mareckiego, Józefa Etnera oraz piechota Walerego Kozłowskiego i Ludwika Lutyńskiego.

Przeciw powstańcom, których liczba dochodziła do 1200 piechoty i jazdy, wyruszyły kolumny rosyjskie w łącznej sile 28 kompanii piechoty, cztery szwadronów jazdy, i ośmiu dział z Lublina, Łęcznej i Parczewa pod głównym dowództwem podpułkownika Antosiewicza.

Napadnięci gwałtownie i niespodzianie, powstańcy stawili dzielny lecz bezładny opór. Oddziały powstańcze poszły w rozsypkę straciwszy 34 zabitych, między nimi kapitana Hubrecha, porucznika Songina i Stanisława Mickiewicza oraz 50 rannych, wśród których znajdowali się porucznik Antoni Czyżewicz i Skotnicki. 50 dostało się do niewoli. Straty Rosjan były nieznaczne.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 10 XII 1863
Lokalizacja: Korbutowa Wola
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Zwycięstwo Rosjan

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Józef Leniecki
  • Michał Marecki
  • Józef Etner
  • Walery Kozłowski
  • Ludwik Lutyński

 

Zaangażowane siły:

  • Oddziały piechoty powstańczej
  • Oddziały jazdy powstańczej

 

Łącznie około 1200 osób 

 

 

 

Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Antosiewicz

 

Zaangażowane siły:

  • 28 kompanii piechoty
  • Cztery szwadrony jazdy
  • Osiem dział

 

Mapa bitew