Ginietyny – 21 IV 1863 – (woj. kowieńskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Na granicy powiatu kowieńskiego w Kremenciskim Lesie poczęły się zbierać oddziałki żmudzkie, nad którymi główne dowództwo objął Zygmunt Sierakowski ("Dołęga"), mianowany Naczelnikiem Wojennym Województwa po Bolesławie Dłuskim. Szefem sztabu Sierakowskiego był Stanisław Laskowski (Ignacy z Górszczyzny). Dnia 18 kwietnia 1863 r., po kilkudniowym marszu wśród ciągłych pościgów, przybył do obozu Bolesław Kołyszko, a w nocy z 18/19 kwietnia ksiądz Antoni Mackiewicz ze swoim oddziałem złożonym z samych prawie włościan. Na czele razem około 300 ludzi ruszył Sierakowski przez Trusków, Okajnie, Anciszki i Wodakle do puszczy rogowskiej, gdzie pod Ginietynami rozłożył się obozem.

Na wiadomość, że oddział rosyjski, składający się z kilku kompanii piechoty, szwadronu ułanów i pewnej liczby kozaków, pod dowództwem majora Kawra zbliża się do lasów rogowskich, Sierakowski, uprzedzając nieprzyjaciela, wystąpił na jego spotkanie. Tuż koło wsi Ginietyny, poza błotnistą drogą w gąszczu krzaków rozciągnął linię strzeleckiej zasadzki, poruczając lewe skrzydło Kołyszce, sam obejmując środek, prawe oddając Mackiewiczowi, który z kosynierami zająć miał tył i odciąć drogę nieprzyjacielowi.

Zasadzka powiodła się, Rosjanie bezpiecznie posuwali się błotnistą drogą. Awangardę kozaków puszczono bez wystrzału, natomiast piechotę, jadącą na wozach, przyjęto gęstym ogniem całej linii. W szeregach rosyjskich powstało zamieszanie. Nieprzyjaciel odstrzeliwał się nieśmiało, a ciągle prażony ogniem, musiał rzucić się na prawe skrzydło powstańców, gdzie starł się z księdzem Mackiewiczem. Tu była najgorętsza walka, bo Rosjanie doprowadzeni do ostateczności, torowali sobie drogę bagnetem. Sześć razy żmudzcy kosynierzy odpierali nacisk nieprzyjaciela, zagrzani przykładem i zachętą księdza-dowódcy. Nie mogąc przełamać Mackiewicza, Rosjanie w zupełnym już nieładzie zaczęli uciekać na błota, gdzie ich ścigano, zabijając pojedynczo ugrzęzłych po kolana i odbierając sztucery i ładunki. W potyczce tej, która trwała kilka godzin, poległo 40 Rosjan, natomiast około 60 było rannych. Ponadto zabrali Polacy obóz nieprzyjacielski i kilkadziesiąt sztuk broni, sami wskutek dogodniejszych warunków straciwszy tylko dwóch zabitych i czterech rannych.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 21 IV 1863
Lokalizacja: Ginietyny
Terytorium: Litwa
Wynik: Zwycięstwo powstańców

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

  • Zygmunt Sierakowski
  • Antoni Mackiewicz
  • Bolesław Kołyszko

 

Zaangażowane siły:  

  • Oddział kosynierów
  • Oddział strzelców

 

Łącznie około 300 powstańców 

Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

  • Kawr

 

Zaangażowane siły:  

  • Oddział kozaków
  • Szwadron ułanów
  • Kompanie piechoty

Mapa bitew