Białobrzegi – 7 VII 1863 – (woj. sandomierskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Władysław Grabowski dowiedziawszy się, że w Białobrzegach znajduje się tylko jedna rosyjska kompania piechoty bez dowódcy i 30 kozaków dońskich, rozdzielił po północy swój oddział na dwie części, jedną sam dowodząc, a dowództwo drugiej zdawszy adiutantowi, podporucznikowi Ludwikowi Brzozowskiemu, uderzył na miasto.

Pierwszą szarżę przypuścił pluton ułanów pod dowództwem porucznika Szwajcera, który z lancą w ręku przebiegł wśród mas wojska zbitego na rynku na drugą stronę miasta. Następnie pluton strzelców, prowadzony przez Brzozowskiego, a pod morderczym ogniem rozstawiony w tyraliery przez dzielnego porucznika Smoleńskiego, dopóty celnymi strzałami raził formujących się w czworobok Rosjan, dopóki nie wrócił na wskazane miejsce po dzielnej szarży pluton Szwajcera.

Wtedy Brzozowski cofnął oddział w las, o wiorstę, skąd był atak rozpoczął. W boju tym poległ szeregowiec Alfred Lot, a dwóch było rannych. Rosjan padło 10, a rannych było kilkunastu. Czujność Rosjan i most rozebrany na Pilicy ograniczyły działanie drugiej części oddziału, prowadzonego przez Grabowskiego, do kilku podjazdów, które oddziałowi żadnych, a Rosjanom małe wyrządziły straty.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 7 VII 1863
Lokalizacja: Białobrzegi
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Władysław Grabowski
  • Ludwik Brzozowski
  • Szwajcer

 

Zaangażowane siły:

  • Oddział jazdy powstańczej
  • Oddział strzelców

 

 

 

Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Brak danych

 

Zaangażowane siły:

  • Kompania piechoty
  • Oddział kozaków dońskich (30 osób)

Mapa bitew