Śmierć za osiem granatów. Publiczne rozstrzelanie Wilhelma Algiera

Podziel się w social media!

Przeczytanie tego artykułu zajmie 2 min.
07 X 1863

To była jedna z głośniejszych publicznych egzekucji czasu terroru zarządzonego przez namiestnika Fiodora Berga. „Nowy znów mord publiczny popełnili Moskale w Warszawie: Na podwórzu przed fabryką Ewansa zamordowali przez rozstrzelanie robotnika z tej fabryki nazwiskiem Alger, czyniąc mu zarzut, iż zrobił 8 granatów” – relacjonował krakowski „Czas”. Egzekucja Wilhelma Algiera odbyła się na oczach załogi i właścicieli fabryki, w której pracował. Jak pisała gazeta, do aresztowania doszło przypadkowo. Carska policja aresztowała go ok. 21 za brak latarki. Przy rewizji „znaleziono przy nim ośm calowych granatów żelaznych. Granaty te, według zdania biegłych, uznane zostały za przyrząd rozrywający, działający przy nabiciu ich piorunującym lub nawet zwykłym prochem”. Algier już wcześniej był znany policji, zarzucano mu m.in. „rozszerzanie podżegających plakatów” oraz „podmawianie młodych ludzi do wyjścia z Warszawy do band buntowniczych”. Był też zatrzymany za łamanie przepisów stanu wojennego. „Przy badaniach w czasie śledztwa i w sądzie Alger zeznał, że robił te granaty dla jakiegoś nieznanego mu człowieka, którego spotkał na ulicy, i na zamówienie którego zobowiązał się zrobić ich 60 sztuk” – pisała gazeta. W śledztwie nie wyjawił nazwiska owego nieznajomego. „Przed rozstrzelaniem zgraja siepaczy moskiewskich, zwana komisyą śledczą, męczyła go i katowała, chcąc wymusić z niego zeznanie, kto mu polecił robić te granaty; męczyła go zaś podwójnie: fizycznie i moralnie, raz biciem i torturowaniem, to znów obietnicą wolności”. Sąd doraźny skazał go na karę śmierci. Śmierć Algiera upamiętnił w odezwie nowy naczelnik miasta Adolf Pepłowski, wzywając jednocześnie warszawian, by nie dali się sprowokować. „Warszawa nie zapomniała, że jest miastem Kilińskich; choć spokojna i niema, chowa w swym sercu dławiącą ją zgrozę i oburzenie; wie ona tylko, że jej ręki podnieść nie wolno, aż wtedy gdy cios będzie nieomylnym i stanowczym”. Dodatkowo władze carskie nałożyły karę na właścicieli fabryki. Mieli oni zapłacić 15 tys. rubli. Ponieważ Evans były Anglikiem, po interwencji dyplomatycznej została ona jednak cofnięta.

 

 

 

Zobacz także

1 VI 1864

„Walczyłem o niepodległość mojej Ojczyzny pod rozkazami i w oddziale pułkownika Chmieleńskiego. Dnia 1 października 1863 roku zostałem ciężko ranny…

31 V 1864

To był krótki i burzliwy mariaż. Józef Ignacy Kraszewski wspierał powstanie emigracyjnego pisma „Ojczyzna” od chwili pojawienia się pomysłu zapewne…

30 V 1864

To był równie niezwykły co nietrwały plany. „Taryba litewska ofiarowuje Jego Najjaśniejszej Wysokości Księciu Wilhelmowi V. Urach Graf w. Wirtembergia…