Siemiatycze – 6 II 1863 – (woj. grodzieńskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

W Siemiatyczach od dziesięciu dni stał z silnym liczebnie oddziałem Władysław Cichorski („Zameczek”), ściągając do tego punktu oddziały z różnych stron. Na Siemiatycze wysłali Rosjanie kilka kolumn, mianowicie od Ciechanowca szedł rosyjski generał Zachar Maniukim w sile siedmiu kompanii z kozakami i czterema działami, od Węgrowa posuwał się Krywonosow. Około godziny 16.00 ukazali się kozacy i piechota Maniukina, która rozpoczęła mało skuteczną kanonadę z dział. Wtedy Mystkowski na czele kosynierów uderzył na nieprzyjaciela. Rosjanie nie mogąc wytrzymać siły tego ataku, cofnęli się zostawiwszy kilkunastu zabitych i rannych, oraz dwie armaty w błocie.

Powstańcy ze stratą 14 zabitych, między którymi znajdowali się Mikołaj Śnieżyński i Adam Wolman i 13 rannych, wrócili do miasta. Władysław Cichorski, mimo, iż wezwane przez niego do Siemiatycz oddziały wszystkie już były w pobliżu, nie chcąc stawiać czoła nieprzyjacielowi, który tego dnia był jeszcze słabszy liczebnie od połączonych oddziałów powstańczych. Cichorski odesłał jazdę i tabor pod dowództwem Plucińskiego ku Drohiczynowi, a sam zamierzał opuścić Siemiatycze.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 6 II 1863
Lokalizacja: Siemiatycze
Terytorium: Litwa
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

  • Władysław Cichorski

 

Zaangażowane siły:  

  • Oddział kosynierów
  • Oddział strzelców powstańczych

 

 

Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

  • Zachar Maniukin

 

Zaangażowane siły:  

  • Siedem kompanii piechoty
  • Oddział kozaków
  • Cztery działa

Mapa bitew