Rozwoziny – 3 VII 1863 – (woj. płockie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Z Zielunia, wyruszył 2 lipca 1863 r. przeciw Kuszabie - Naczelnikowi Sił Zbrojnych Powiatu Mławskiego, rosyjski essauł Dukmasow z kompanią piechoty i 45 kozakami i objeszczykami. Z kolumną tą starł się Kuszaba pod Rozwozinami, mając tylko 94 ludzi uzbrojonych w broń palną w ilości 64 sztucerów z bagnetami, resztę w dubeltówki i pojedynki oraz 40 licho uzbrojonych ochotników, przybyłych świeżo pod dowództwem Ignacego Zambrzyckiego. Przez kilka godzin opierali się powstańcy nieprzyjacielowi, aż wreszcie ustąpili ze zajmowanej w olszynie pozycji.

Przeprowadzając odwrót w porządku odstrzeliwując się przeszli dwuwiorstową przestrzeń szczerego pola, dzielącą ich od większego lasu, do którego już Rosjanie nie zapuścili się za nimi. W utarczce tej jak i w odwrocie poległo 15 powstańców. Rannych było również kilkunastu. Rosjanie mieli stracić 40 ludzi. Pod Rozwozinami polegli między innymi: Romuald Ostrowski, który służył wprzód we włoskiej jeździe oraz Samuel Posner, starozakonny, syn obywatela z Płockiego.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 3 VII 1863
Lokalizacja: Rozwoziny
Terytorium: Królestwo Polskie
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy:

  • Kuszeba
  • Ignacy Zambrzycki

 

Zaangażowane siły: 

  • Oddział strzelców (94 osoby)
  • Oddział piechoty powstańczej (40 osób)

 

Łącznie około 134 osób 

 

Imperium Rosyjskie

Dowódcy:

  • Dukmasow

 

Zaangażowane siły: 

  • Kompania piechoty
  • Oddział kozaków (45 osób)
  • Oddział objeszczyków

Mapa bitew