Dubicze – 11 IV 1863 – (woj. wileńskie)

Przeczytanie tego artykułu zajmie < 1 minutę
Autor: Stanisław Zieliński

Pobiwszy nieprzyjaciela pod Rudnikami, ruszył Ludwik Narbutt do puszczy nackiej, podczas gdy Rosjanie wysławszy obławę do puszczy rudnickiej, dłuższy czas bezskutecznie szukali tam powstańców. Narbutt myląc zręcznie pościgi ciągle zmieniając pozycje, korzystał z nieatakowania go przez nieprzyjaciela, ćwicząc oddziałek powstańczy. Na wiadomość o rzekomym transporcie rekrutów ze Szczuczyna (do Grodna) szybkim marszem podsunął się Narbutt ku Bersztom i stanął koło Nowego Dworu między Głębokiem a Dubiczami Nowodworskimi. Wysłany oddziałek jazdy ruszył ku Bersztom, gdzie zburzył 10 kwietnia 1863 r. most na Kotrze i wrócił przez Piłownię do obozu.

Tymczasem Timofiejew wyruszywszy dnia 11 kwietnia ku Bersztom z dwoma kompaniami gwardii przybocznej pułku pawłowskiego i pół seciny kozaków, zastawszy most zburzony, mimo to zdołał się szybko przeprawić, kozaków rzucając brodem a piechotę przeprawiając po belkach i ruszył ku Piłowni. Tu dowiedziawszy się, że powstańcy ruszyli lasem ku Dubiczom, puścił się za nimi. Aczkolwiek mając tylko 150 ludzi i w niedogodnej będąc pozycji, tudzież nie mając dokładnych wiadomości o siłach przeciwnika, zmuszony był Narbutt przyjąć walkę. Jednaki ostro napierany przez rosyjskiego dowódcę Timofiejewa, musiał nakazać odwrót, który mu się w zupełności udał. Na przestrzeni prawie sześciu wiorst oddziałek odstępował polem, przy czym stracił tylko jednego zabitego i pięciu rannych. Timofiejew tegoż dnia wrócił do Nowych Dworów.

Podziel się w social media!

Metryka bitwy

Data: 11 IV 1863
Lokalizacja: Dubicze
Terytorium: Litwa
Wynik: Nierozstrzygnięta

Strony konfliktu

Powstańcy Styczniowi

Dowódcy: 

  • Ludwik Narbutt

 

Zaangażowane siły:  

  • Odział powstańczy (150 powstańców)
Imperium Rosyjskie

Dowódcy: 

  • Timofiejew

 

Zaangażowane siły:  

  • Dwie kompanie piechoty
  • Pół seciny kozaków

Mapa bitew